Na drie dagen heb ik hier al het één en ander meegemaakt. Het lijkt nog steeds zo onwaarschijnlijk dat ik in deze moderne stad voor drie maanden zal wonen. Ondertussen heb ik ook al heel veel mensen ontmoet, vreemd genoeg is de Hutong school zeer populair bij Belgen en Nederlanders dus heb ik eigenlijk al veel Nederlands gesproken. Wij zijn al elke avond uit eten geweest omdat het hier zo goedkoop is. Voor een goede maaltijd betaal je max. 5 euro. Handig toch? Gisteren hebben we weer dim sum gegeten. Het is fijn dat ieder één gerecht kiest en dat wordt dan in het midden van de tafel gezet zodat iedereen alles kan proeven. Gelukkig dat ik veel lust ben want ik heb al heel wat vreemde en pikante dingen gegeten zoals eendennek en rundertong. Ook kippenpoten zouden gezond zijn. No worries, het klinkt viezer dan het is ;) Ik ben ook al een paar keer alleen met de metro en bus geweest. Ik herinner me nog dat ik het vroeger al eng vond om de metro in Antwerpen te nemen dus laat staan hier in Beijing. Gelukkig gaat dit zeer vlotjes want de metrolijnen zijn zeer duidelijk aangeduid. De bussen zijn iets minder gemakkelijk omdat je niet weet wanneer ze precies aankomen. Ik heb een transportkaartje van de school gekregen waardoor ik niet elke keer apart hoef te betalen want je hoeft gewoon het kaartje laten scannen (alle openbaar vervoer). Elke rit kost ook max. 2 kuai (24 cent), echt extreem goedkoop dus. Het verkeer hier is net zoals in elke Aziatische stad zeer hectisch maar het openbaar vervoer is goed georganiseerd, hoewel ik al heb meegemaakt dat de buschauffeur in slaap viel voor een rood licht maar na een aantal seconden weer wakker werd om verder te rijden… Ik neem altijd de bus om naar het business district van Beijing te gaan. In één van de vele wolkenkrabbers bevindt zich de Hutong school. Hier krijg ik mijn taallessen en komen we samen voor de activiteiten. Vandaag had ik privéles omdat de andere leerling niet aanwezig was. Dankzij de Chinese lessen in mijn opleiding kan ik toch enkele basisgesprekken voeren met de mensen hier. Er zijn namelijk maar weinig Chinezen die Engels spreken, ook in het business district! Uiteraard denken ze dat ik dan ook Chinees ben en moet ik ze steeds opnieuw uitleggen dat ik een Indonesische Belg ben. De supermarkten zijn ook enorm groot hier. Je vind hier alles, van etenswaren tot juwelen en schoenzolen. Ook is het leuk om de ouderen in het park te zien sporten. Het is een leuke sfeer als je hen ziet pingpongen, mahjong spelen of gymnastiek doen.